|

จามจุรี
|
ชื่อสามัญ
|
Rain
Tree, East Indian Walnut, Monkey Pod |
|
ชื่อวิทยาศาสตร์
|
Samanea
saman (Jacq.) Merr. |
|
วงศ์
|
LEGUMINOSAE |
|
ชื่ออื่น
|
ก้ามกราม
ก้ามกุ้ง ก้ามปู จามจุรี (ภาคกลาง), ลัง สารสา สำสา (ภาคเหนือ), ตุ๊ดตู่
(ตาก), เส่คุ่ เส่ดู่ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) |
|
ลักษณะทั่วไป
|
เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่สูง
10–20 เมตร แผ่พุ่มกว้างคล้ายร่ม เป็นแบบขนนกสองชั้นออกสลับ เปลือกต้นสีดำเป็นเกล็ดโตแข็งสีเขียวเข้ม
ใบเป็นใบประกอบแบบขนนกคล้ายใบแค ปลายใบมนแกนกลางใบประกอบและก้านใบประกอบแยกแขนงตรงข้ามกัน
บนแขนงมีใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี หรือคล้ายรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ปลายใบมน
ขอบใบเรียบ หลังใบเกลี้ยง ออกดอกเป็นรวมเป็นกระจุก สีชมพูอ่อน โคนดอกสีขาว
ออกตามง่ามใบใกล้ปลายกิ่ง วงนอกช่อดอกมีขนาดเล็กกว่าดอกวงใน ดอกวงนอกมีก้านสั้น
ดอกวงใยไม่มีก้าน ส่วนบนมีขนหนาแน่น ปลายหลอดกลีบดอกแยกเป็น 5 แฉก ออกดอกช่วงเดือนสิงหาคม-กุมภาพันธ์
ผลเป็นฝักแบนยาว ฝักอ่อนสีเขียว ฝักแก่สีน้ำตาล เนื้อในนิ่มสีดำ รสหวาน
เมล็ดสีน้ำตาลเข้ม |
| ขยายพันธุ์ |
เพาะเมล็ด |
|
สภาพที่เหมาะสม |
ดินทุกชนิด
เป็นไม้กลางแจ้ง |
| ถิ่นกำเนิด |
อเมริกาใต้เขตร้อน |
"จามจุรี" เป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
ถือเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของจุฬาฯ มีความผูกพันกับชาวจุฬาฯ มาตั้งแต่เริ่มก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัย
ด้วยวัฏจักรของจามจุรีมีความสอดคล้องกับวิถีชีวิตของชาวจุฬาฯ กล่าวคือ มีสีเขียวชอุ่มให้ความสดชื่นในช่วงเวลาภาคต้นของการศึกษาเสมือนนิสิตปีที่1ที่ยังคงเริงร่าสนุกสนานกับการเป็นน้องใหม่
และเมื่อเวลาผ่านไปในภาคปลายของการศึกษาทั้งใบและฝักย้ำเตือนให้นิสิตเตรียมตัวสอบปลายปีมิฉะนั้นอาจจะต้องเรียนซ้ำชั้นหรือถูกไล่ออก
รายละเอียดเพิ่มเติม
|